🎬
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ஏழ்மையான குடும்பம் ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது.
அந்த வீட்டில் ஒரு தாய்…
அவளுடைய ஒரே மகன்.
மகன் பல இடங்களில் வேலை தேடினான்.
ஆனால் எங்கும் வேலை கிடைக்கவில்லை.
ஒருநாள் மாலை, மிகவும் சோர்வாக வீட்டிற்கு வந்தான்.
“அம்மா… நாளையும் வேலை கிடைக்கவில்லை. வீட்டுக்குப் போக பேருந்துக் கட்டணம்கூட என்னிடம் இல்லை…”
அம்மா எதுவும் பேசவில்லை.
தன் பழைய பையைத் திறந்தாள்.
அதில் இருந்தது…
ஒரே ஒரு ₹100 நோட்டு.
அதை மகனின் கையில் கொடுத்து,
“இதைக் கொண்டு வீட்டுக்குப் போய்வா…” என்றாள்.
மகன் அந்தப் பணத்தை வாங்கிக்கொண்டு பேருந்தில் ஏறினான்.
ஆனால் வீட்டிற்கு வந்ததும் அவனுக்கு ஒரு உண்மை தெரியவந்தது…
அந்த ₹100-ஐ வைத்துத்தான்
அன்று இரவு அம்மா சாப்பிடுவதற்கான உணவை வாங்க நினைத்திருந்தாள்.
அவனுடைய கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.
அவன் அம்மாவைப் பார்த்து சொன்னான்:
“அம்மா… இனிமேல் உன்னை கஷ்டப்பட விடமாட்டேன்.”
அன்று முதல் அவன் விடாமல் முயற்சி செய்தான்.
பல ஆண்டுகள் கழிந்தன.
அவன் நல்ல வேலைக்குச் சேர்ந்தான்.
முதல் சம்பளம் கிடைத்தது.
அவன் நேராக அம்மாவிடம் சென்றான்.
அம்மாவின் கையில் ஒரு பணத்தைக் கொடுத்தான்.
அம்மா பார்த்தாள்…
அது ₹1000.
மகன் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்:
“அம்மா… இது அன்று நீ கொடுத்த ₹100-க்கு பதில் இல்லை.”
“அன்று நீ உன் பசியை மறந்து எனக்கு கொடுத்த அந்த ₹100…
என் வாழ்க்கையை மாற்றியது.”
❤️ வாழ்க்கைப் பாடம்
நமக்காக தியாகம் செய்பவர்களின் மதிப்பை
அவர்கள் நம்முடன் இருக்கும்போதே உணருங்கள்.
அம்மாவின் அன்புக்கு விலை இல்லை.
